Bo to jest tak, że ludzie pragną ciepłych posadek na akademiach i uniwersytetach, w instytutach i gdzie się da. Ale, żeby ciepłą posadkę dostać, trzeba to najpierw jakoś uzasadnić - wymagane jest napisanie pracy naukowej, a potem pisanie prac awansowych... Ten co był pierwszy w danej dziedzinie miał łatwo - opisał jak w danej dziedzinie wygląda NORMA i już. Na przykład ktoś stworzył sobie indeks masy ciała (BMI) i napisał, że norma dla faceta co ma 180 cm wzrostu wynosi 80 kg wagi. I już po sprawie - ma dokonania, może grzeć stołek. Ale następni mają już trudniej, bo praca aby była uznana za naukową musi być oryginalna, musi wnosić coś nowego do nauki, coś czego jeszcze nikt nie napisał. Nie wystarczy nauczyć się na pamięc jakie są normy, trzeba jeszcze czegoś więcej. Dlatego kolejni naukowcy możą różnego typu wyjątki od tej normy, zaburzenia, dysfunkcje, odchylenia, zboczenia i zupełne kurioza - w przypadku masy ciała różne tam niedowagi, nadwagi, anoreksje i bulimie - ale dla każdej dyscypliny naukowej sprawa wygląda podobnie. Kolejny krok to znalezienie dobrej marketingowo nazwy - koniecznie trzeba to nazwać zespołem lub kompleksem i tutaj w zależności od upodobań wkleić jakieś mityczne imię, lub brzmiące duńsko-fińsko-szwedzko-hiszpańsko-włosko-francusko-niemiecko-rosyjsko-czesko nazwisko. I już mamy kompleks Edypa, albo Miłhauzena i jest o czym pisać doktorat, a może nawet habilitację. Ale też dobrze jest to opublikować w jakims czasopiśmie popularnym. Dlaczego? Ano ludzie bardzo lubią być wyjątkowi. Bardzo lubią mieć coś, czego nie mają inni, albo ma niewielu. Ja mam na przykład KOMPLEKS HERKULESA, który polega na tym, że nie moge nosić koszul, szczególnie marki "DEJANIRA" ;). I nie ma w Polsce drugiej osoby która by miała taką przypadłość, a na świecie chyba też nie! Ale gdyby byli byłoby fajnie - założyli byśmy stowarzyszenie, albo i fundację w celupropagowania wiedzy o tym schorzeniu, a naukowiec co to wymyślił, byłby honorowym gościem wszelkich kongresów jemu (schorzeniu) poświęconych. Gdyby wysataczała na m skromna wyjątkowość (jedna na 100 000 osób ma kompleks Herkulesa) to pewnie przemysł farmaceutyczny by się zainteresował - puścili by jakąś witaminę lub suplement diety, który zmniejsza poczucie dyskomfortu w koszulach, albo i specjalne lecznicze koszule by wypuścili. Oczywiście fundacja i koncerny zwróciły by się o środki na walkę ze schorzeniem do rządu i gdzie tylko - zatem gospodarka ruszyła by z kopyta, fundusze się przelewały, postęp naukowy wzrastał w tępie wykładniczym i mielibyśmy takie prosperity, że ho ho!!! A wszystko przez ochotę na jedną ciepłą posadkę ;)

P.T.

P.S.

Pierwszy wymyśliłem kompleks Herkulesa więc to mnie prosze zapraszać jako eksperta na konferencje i sympozja.

P.P.S.

Dla wszystkich którzy też nie lubią nosić koszul mamy luksusowe koszulki t-żarty. Wybierz swój oryginalny rodzaj zaburzenia i zamów sobie koszulkę ;)

LIKE IT! FACEBOOK